حقیقت تلخ و دردناک؛ با این فرمان نمایندگان پاکستان و افغانستان در سالهای بعد حریف ما هستند
زبان و ادبیات فارسی گنجینهای از فرهنگ با ضرب المثلهای فراوان است که هیچ کدام زمان مصرف ندارند. یعنی بعد قرنها هنوز و در زندگی امروز بشر نیز کاربرد دارند. ما مثلی داریم که «داشتم داشتم حساب نیست» دارم دارم حساب است» که حالا بهترین وصف در شرح حال فوتبال ایران است.
تیم ملی کشورمان از ۱۹۷۶ به بعد قهرمان جام ملتها نشده و تنها جام نیم قرن اخیر که بالای دست کاپیتان ما رفته است، جام کافا آن هم در تورنمنت اول بود که دوره دوم، به ازبکها رسید. نمایندگان باشگاهی ما نیز آخرین بار در ۱۹۹۲ با پاس قهرمان آسیا شدهاند که حالا دیگر وجود خارجی ندارد.
در تمام این سالها رقبا کار کرده و جلو رفتهاند اما ما در خواب زمستانی فرو و تنها به گذشته خود مینازیم. دیگر مسئله از امکانات و سختافزار گذشته و حالا از دست استعدادها و غیرت و تعصب ایرانی همکاری بر نمیآید. برای دهه ها ما حقیقت را انکار و شکستها و ناکارآمدی خود را به گردن داوری و دشمنی میانداختیم، اما حالا دیگر با دنیای ارتباطات کسی این توجیهات را باور نمیکند. علاقمندان چشم دارند و فاصله سطح فنی رقبا را با نمایندگان ما میبینند.
از سال قبل که سطح اول قاره به لیگ نخبگان تغییر نام داد، با توجه به اختلاف سطح استقلال و پرسپولیس با رقبا حالا خوشحال هستیم که سهمیه ما فقط به یک کاهش یافته است! لیگ نخبگان سطح اول آسیا را فراموش کردهایم، چون عملاً و علناً امکان رقابت با غولهای عربستانی، اماراتی و حتی قطری را نداریم. حالا در مراحل بالاتر که ژاپنیها، کرهایها و قدرتهای شرق قاره هم اضافه میشوند! حالا ما فقط به سطح دوم آسیا قانع شدهایم اما ببینید که آنجا چه به سر نمایندگان ما میآید!
نگاه کنید؛ استقلال به عنوان پرافتخارترین تیم ایرانی در آسیا و سپاهان به عنوان کاملترین باشگاه فوتبال ما در کشور، در همان دور اول حذفی و برابر تیمهای درجه ۲ قاره حذف شدند. استقلال که با آن شرایط از دور مقدماتی بالا آمد و سپاهان که در گروه سه تیمی، دوم شد! حالا به رقبای آنها نگاه کنید، ما به نمایندگان قدرتمند کشورهای درجه اول غرب قاره نباختیم!
الاهلی قطر برای اولین بار رقابتهای قارهای صعود کرده بود و هیچ سابقهای از رقابت با باشگاههای ایرانی نداشت، اما در دقیقه ۹۰ بازی رفت با استفاده از اشتباه بازیکنان سپاهان بازی را مساوی کرد و شانس آوردیم که کمک داور ویدیویی پنالتی اعلام نکرد وگرنه باخته بودیم! در بازی برگشت هم که دیدیم ضعف گلزنی بازیکنان ما چگونه بود و حریف چطور از تنها فرصت خود که با پاس گل دانشگر به دست آمد، استفاده کرد و ما را برد.
الحسین اردن هم استقلال با عظمت را دبل کرد، یعنی رفت و برگشت نماینده پرافتخار ما را که یکی از مدعیان قهرمانی لیگ برتر است، برد. در بازی رفت با یک گل و در بازی برگشت و در حالی که دوبار پیش افتادیم. نتایجی که در لیگ قهرمانان آسیا به جا ماند، یک حقیقت را با تمام قوا فریاد کشید؛ دوره شعار و وعدههای توخالی گذشته و وقت آن رسیده که چشمانمان را باز و با حقایق فوتبال امروز روبرو شویم وگرنه با این فرمان، در سالهای بعد از پس نمایندگان هند، سریلانکا یا حتی پاکستان و افغانستان هم بر نخواهیم آمد…
اینجا را بخوانید: کارنامه ده روزه فوتبال ایران در آسیا؛ شکست مطلق!
منبع: خبر-ورزشی
